"Kalite Kontrol" filmi birçok uluslararası festivalde yarışıyor

Film, MUBI'de gösterime girdi ve ARFF Uluslararası Amsterdam Film Festivali'nden "En İyi Film", Ridder Film Festivali'nden "En İyi Yönetmen", Red Movie Awards'dan "En İyi Film" ve Reale Film Festivali'nden "Mansiyon Ödülü" gibi ödüller kazandı.

Furkan Murat Uğur, Orhan Aydın, Hafız Sengir ve Onur Kırat'ın rol aldığı filmin festivallerdeki yarışma süreci devam ediyor.

Crest Yapım tarafından yapılan filme dair yönetmen Adem Ulaş Dönmez, "Kalite Kontrol"un izleyiciyi rahatsız etmekten çekinmeyen bir film olduğunu ve sorular sorduran bir yapıda olduğunu ifade etti. Dönmez, bu rahatsızlığın yüzeysel bir gerilim değil, vicdanın kıyısında yankılanan kişisel bir hesaplaşma duygusu olduğunu belirtti. Ekibinin yaratıcı cesareti ve oyuncuların sahici performansı sayesinde hikayeyi sadece anlatmakla kalmadıklarını, yaşattıklarını da ekledi.

Hikayede izleyiciyi yüzleştirmeyi amaçladıklarını belirten Dönmez, şunları aktardı:

"Kalite Kontrol" bana ilk geldiğinde sadece bir senaryo değil, bir soru silsilesiydi. 'İyi biri miyim?' sorusunu sadece karaktere değil, izleyiciye de soran bir yapıdaydı. Karacan Güldoğan'ın yazdığı bu çok katmanlı metin, bireyin sistemle, toplumla ve en çok da kendi iç sesiyle olan çatışmasını distopik bir simülasyon içinde anlatıyor. Bu karmaşık yapıyı yönetirken hedefim, seyircinin sadece izleyici olarak değil, bir denek gibi sürecin içine çekilmesini sağlamaktı.

Dönmez, istediği hedefe ulaşmasında en büyük katkıyı filmde rol alan Furkan Murat Uğur'un verdiğini ifade etti. Uğur'un canlandırdığı Akif karakterinin, sıradan bir bireyin olağanüstü bir psikolojik teste maruz kalmasıyla değişen kimliğini derin bir içsel yolculukla perdeye taşıdığını anlattı. Furkan'ın performansının sadece oyunculuk değil, bir dönüşüm süreci olduğunu vurguladı. Korku, inkar, suçluluk ve nihayetinde kabulleniş gibi tüm duyguların geçişlerini sessiz anlarda bile izleyiciye geçirebilmesinin, filme gerçeklik hissini kazandıran temel unsur olduğunu belirtti.

Filmin merkezine yerleşen bir diğer önemli figürün ise doktor karakterini üstlenen Orhan Aydın olduğunu ifade eden Dönmez, olağanüstü bir duruşla sistemi temsil eden, soğuk ve sorgulayan bir figür yarattığını belirtti. Orhan Aydın'ın mimiklerinde ve sesiyle kurduğu dengenin, karakterin tehditkar varlığını sahnede büyütmelerini sağladığını dile getirdi. Film boyunca hiçbir zaman bağırmadan ama her zaman baskı kurarak karakterler ve seyirci üzerinde büyük bir psikolojik alan açtığını ekledi.

Adem Ulaş Dönmez, filmdeki diğer karakterlere dair şunları kaydetti:

Bu odadaki korkunun diğer ucundaysa sandalyeye bağlı adam rolüyle Onur Kırat yer alıyor. Onur'un sınırlı fiziksel hareket alanına rağmen gözleri ve sesiyle kurduğu o çaresizlik hissi, filmin en dokunaklı anlarını oluşturdu. Seyircinin 'acaba doğru adamı mı öldürdü?' sorusunu tekrar tekrar sormasında Onur'un performansının büyük katkısı var ve elbette sistemin iç yüzünü temsil eden, kaba kuvvetle şekillendirilmiş Ferman karakteri... Hafız Sengir'in bu rolle getirdiği sertlik, tehditkarlık ve patlayıcı öfke, filmin gerilim yükünü yukarı taşıdı. Hafız hoca, yalnızca bağıran bir karakter değil, aynı zamanda Akif'in iç çatışmasını alevlendiren ve onu dönüştüren bir tetikleyici unsurdu. Tüm bu oyunculuk performanslarını sinematografik olarak desteklemek, görüntü yönetmenimiz İlker Özkap ile kurduğumuz yaratıcı iş birliğinin sonucuydu. İlker'le birlikte daralan çerçeveler, loş ışıklar ve minimal kamera hareketleriyle karakterin zihinsel daralmasını seyirciye fiziksel olarak da hissettirmeye çalıştık. Özellikle tekrar eden odalardaki ışık kullanımı ve ritmik tekdüzelik, karakterin döngüden kurtulma arzusunu daha görünür kıldı.

Senarist Karacan Güldoğan, ahlak kavramını toplumun sıkça kullandığını ama içini pek dolduramadığını belirterek, bu senaryonun insanın vicdanı ile sistemin beklentileri arasındaki çatışmayı deneysel bir formatta incelemek için yazıldığını söyledi. Simülasyon fikrinin, bireyin aynı suçu defalarca işlemesi durumunda artık öğrendiği bir şeye mi dönüştüğü, yoksa yalnızca pes mi ettiği sorusunu sordurduğunu ifade etti. Akif'in yolculuğunun aslında hepimizin içsel testlerini temsil ettiğini, bu yüzden film boyunca tek bir doğru cevap olmadığını, yalnızca sorular olduğunu ve izleyicinin bunlarla baş başa kalmasının en büyük amaçları olduğunu dile getirdi.

Filmin görüntü yönetmeni İlker Özkap ise filmin sadece dramatik yapısıyla değil görsel dünyasıyla da izleyiciyi içine çeken, zihinsel ve duygusal bir labirent olduğunu belirtti.

Yönetmen Dönmez ile çalışmanın, bir görüntü yönetmeni olarak sınırlarını yeniden tanımlamasını sağladığını dile getiren Özkap, şunları anlattı:

Adem Ulaş, görselliği yalnızca estetik bir unsur olarak değil, karakterin ruh halini anlatan bir katman olarak görmemi teşvik etti. Onun hikayeye yaklaşımı çok güçlüydü. Her sahnenin bir psikolojik karşılığı vardı ve bu derinliği görüntüye taşımak, benim için yaratıcı bir meydan okumaydı. Film boyunca kullandığımız dar kadrajlar, sabit kamera açıları ve giderek ağırlaşan gölge kullanımı, karakterin zihinsel çöküşünü ve tekrar eden simülasyonların yarattığı çıkışsızlığı seyirciye hissettirmeyi amaçladı. Ulaş ile sahneleri defalarca tartıştık. Işığın şiddetinden, bir gölgenin hareketine kadar her detay karakterin iç dünyasıyla bağlantılıydı. Bu yaratıcı uyum, filmdeki atmosferin en önemli yapı taşlarından birini oluşturdu.

Özkap, karakterin iç çatışmasını dış dünyaya yansıtmak için kamerayı bir anlatıcı gibi kullandıklarına dikkat çekerek, yönetmenin vizyonuyla kurdukları bu sinematografik dilin, filmin sert ama bir o kadar da gerçek duygusunu oluşturduğunu belirtti. Bu projenin en büyük başarısının, görüntü ile duygunun bu denli sıkı bir bağ kurabilmiş olması olduğunu değerlendirdi.

Filmin konusu kısaca şöyle:

25 yaşındaki Akif, kimliği belirsiz bir otoritenin yürüttüğü 'Kalite Kontrol' adlı zorunlu bir simülasyon testine tabi tutulur. Toplumun ahlaki, vicdani ve psikolojik reflekslerini ölçmek amacıyla tasarlanan bu test, katılımcılara gerçeğe çok yakın senaryolar yaşatır. Akif, bir köpeği öldürme, sevgiliyi aldatma, kıskançlık krizine kapılma ve sonunda bir adamı öldürmeye zorlandığı dört aşamalı simülasyondan geçer. Her aşamada, görünmez kriterlerle puanlanır ve normlara göre derecelendirilir. Finalde yapılan sorguda Akif, kimliğini, ahlaki sınırlarını ve insan olarak değerini masaya yatırmaya başlar. Fakat otoritenin katı kuralları, Akif'in iç çatışmalarını göz ardı ederek onu başarısız ilan eder.