Otoimmün Hastalığı Olanlarda Depresyon Riski İki Kat Daha Yüksek

BMJ Mental Health dergisinde yayınlanan bir çalışmada, İngiltere genelinde yaklaşık 1,5 milyon kişi incelenmiş. Bu kişilerin yaklaşık 38 bini romatoid artrit, inflamatuar bağırsak hastalığı ve sedef hastalığı gibi otoimmün rahatsızlıklara sahipti.

Elde edilen verilere göre, otoimmün hastalığı bulunan bireylerin depresyon, anksiyete veya bipolar bozukluk gibi psikiyatrik sorunlara yakalanma olasılığı, diğer bireylere kıyasla neredeyse iki kat daha fazla.

Otoimmün hastalığı olan kişilerin yüzde 29'una hayatlarının bir döneminde en az bir ruh sağlığı bozukluğu teşhisi konulurken, bu oran otoimmün hastalığı olmayan bireylerde yüzde 18 olarak belirlenmiş. Depresyon oranı yüzde 26, anksiyete yüzde 21 ve bipolar bozukluk ise yüzde 1 olarak kaydedildi.

Araştırma, otoimmün rahatsızlığı olan bireylerin ebeveynlerinde de ruh sağlığı bozukluğu öyküsünün daha yaygın olduğunu gösteriyor. Cinsiyetler arası farklar da dikkat çeken bulgular arasında yer aldı.

Otoimmün hastalığı olan kadınların yüzde 32’si ruh sağlığı sorunları yaşadığını belirtirken, bu oran erkeklerde yüzde 21’de kalmıştır. Uzmanlar, bu farkın nedeninin hormonlar, kromozomal yapı ve bağışıklık sistemiyle ilgili farklılıklardan kaynaklanabileceğini düşünüyor.

Araştırmanın başyazarı ve Edinburgh Üniversitesi Psikiyatri Bölüm Başkanı Dr. Daniel Smith, bu verilerin ruhsal ve fiziksel sağlık arasındaki güçlü bağlantıyı ortaya koyduğunu vurguladı. Smith, “Pek çok psikiyatrist artık psikiyatrik bozuklukları sadece beyine özgü sorunlar olarak görmüyor” diyerek, bu tür hastalıkların tüm bedeni etkileyen rahatsızlıklar olduğunu ifade etti.

Araştırma bazı sınırlamalara da dikkat çekiyor. Katılımcıların yüzde 57’si kadın, yüzde 90’ı ise beyaz bireylerden oluşuyor. Ancak buna rağmen araştırmacılar, hekimlerin otoimmün hastalığı olan bireylerde, özellikle de kadınlarda, ruh sağlığı taramalarını düzenli olarak yapmalarını ve gerektiğinde erken müdahale etmelerini öneriyor. Smith, “Onları anlamak istiyorsak, tüm vücut perspektifinden bakmalıyız” diyerek bütünsel bir yaklaşımın gerekliliğini vurguladı.