Japonların simgesi haline gelen şemsiyelerin meğer anlamı çok farklıymış! Biz yağmur için sanıyorduk

Dünyanın çoğu ülkesinde şemsiye, yalnızca hava koşullarına karşı bir koruma aracı olarak kullanılırken, Japonya'da daha derin bir anlam taşıyor. Ōita bölgesindeki Beppu Üniversitesi'nde Beşeri Bilimler Profesörü olan Tatsuo Danjyo, şemsiyelerin Japon inançlarında 'yorishiro' olarak adlandırılan, tanrıları ve ruhları çeken manevi bir mıknatıs işlevi gördüğünü belirtiyor.

Japonya'da şemsiyelerin ilk olarak 9. ve 11. yüzyıllar arasında ortaya çıktığı biliniyor. Bu dönemde şemsiyeler, insanları yağmurdan korumak yerine daha çok dini ve siyasi bir gücün sembolü olarak kullanılıyordu.

Uzun saplı ve gösterişli tasarımlara sahip olan sashikake-gasa adlı şemsiyeler, sadece seçkinler için ayrılmıştı ve özel görevliler tarafından bu kişilerin üzerinde tutuluyordu.

Profesör Danjyo, Japonların animist bir dünya görüşüne sahip olduğunu ve şemsiyenin yuvarlak şeklinin bir ruhu, uzun sapının ise ruhun inebileceği bir sütunu temsil ettiğini açıklıyor. Bu nedenle şemsiye, bir ruhun yerleşebileceği manevi bir alan olarak kabul ediliyor.

Bu inanış, zamanla halk arasında da yaygınlaştı ve 12. yüzyıldan itibaren toplumun farklı kesimlerinde karşılık buldu. Günümüzde bu manevi anlam, Japonya'daki geleneksel festivallerde yaşamaya devam ediyor.

Örneğin, Kyoto'da her yıl nisan ayında düzenlenen Yasurai Matsuri festivalinde, çiçeklerle süslenmiş büyük şemsiyelerin hastalıkları ve kötü enerjileri uzaklaştırdığına inanılıyor. Festivale katılanlar, bu özel şemsiyelerin altında yürüyerek bir arınma ritüeli gerçekleştiriyor.